Από την Χαρίκλεια Μπεκιάρη
Αριθμολόγο
Όλοι στη ζωή μας, σαν παιδιά και περισσότερο ίσως σαν έφηβοι έχουμε κληθεί να απαντήσουμε στην ερώτηση – η οποία μας έφερνε ίσως λίγο αμηχανία – «Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις?», αργότερα στο λύκειο «τι κατεύθυνση θα ακολουθήσεις?» και άλλες τέτοιου είδους ερωτήσεις που τις περισσότερες φορές μέσα στο μυαλό ενός εφήβου δεν υπάρχει απάντηση ξεκάθαρη άποψη ακόμα. Στην ηλικία αυτή ένα παιδί , ένας νέος λαμβάνει υπόψιν και το τι θα πουν οι γονείς, οι φίλοι γι αυτό και την στιγμή που γίνεται η ερώτηση η πρώτη κίνηση είναι η διασταύρωση των ματιών με τη μαμά ή τον μπαμπά για να δοθεί η κατάλληλη απάντηση. Σε αυτές τις ηλικίες είναι δύσκολο να διαχωριστεί τι αγαπάμε και τι όχι, σε τι είμαστε καλοί και ποιες είναι οι κλίσεις μας. Ας πούμε σε ποιον τομέα θα μπορούσαμε να διοχετεύσουμε την δημιουργικότητα μας, την καλλιτεχνία μας, το επιχειρηματικό μας μυαλό ή το ανήσυχο πνεύμα και τη φαντασία μας?